ასტამ-ი

1. „რკინის პატარა ნიჩაბი, ვარცლში ცომის ასაფხეკად სახმარებელი“ (ვაჟა).
    

   სახლში არ უჩანს არც ქვაბი, არც საფხეკელი, ასტამი („საშობაო ამბავი“).

   იხ. აგრეთვე: საფხეკელ-ი
2. „დიდი ნიჩაფი რკინისა, (კეცში) პურზე ნაცრის დასაყრელი“ (ვაჟა).
    

   „რა პირი დაგიღია, მოიტა ასტამი, მომაწოდე“ ნენემ (დედას), — ასტამს რკინისას ვინ მოგვაშავებდა, – ხის ნიჩაბი მიაწოდა („ახალი წელი ფშავში“).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.