,,საკვამლე" (ვაჟა), საკომური; „საკომი ანუ საკვამლე ფშაურს სახლებს აქვს გაკეთებული შუა ბანზე“ (ვაჟა). მას (ალს)
- თუმცა ტახტი „საკომზე“ დაცილებით იყო გამართული, – ცა მაინცა ჰხედავდა, თუ ორით არა, ცალი თვალით მაინც („ფშაველი და...“, II);
- იმათი ყალივნების ბოლი ცეცხლის ბოლსა სჩრდილავდა და ნისლივით ადიოდა მაღლა „საკომში· („საშობაო მოთხრობა“ - სტუმრები).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.