სამრიგი, სამნაირი; სამგზისი.
- ბევრი აეიღე-დაეიღე, ფიქრი ამეძრა სამპირი („მთათა ერთობა“),
- სამპირად ცეცხლი დაენთოთ, ზედ სამი ქვაბი შხიოდა („დევები ქორწილი“);
- (ცხვარი) ერთს ალაგს არა თავსდება, იმიტომ უდგათ სამპირად („უიღბლო იღბლიანი“);
- თოფმა თქვა: ჩემსა წამალსა სამპირად უნდა დუღილი („ფშაველი და...“, XI).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.