ა-ს-ტყდებ-ა

1. წამოიწყებს, დაიწყებს.
    

   ასტყდა ქადაგი, ჩვეულებრ, ხატსა ჰკითხავდა რჩევასა („ხატმა გვიბძანა“).

2. დაიწყება (ძლიერად).
    

   ასტყდა ელვა და ქუხილი, წვიმამ დატეშა გორები („კოპალა“, V). აუ! გაკვირვების შორისდებულია. „აუ, ეს რაღა მოვიხილე, თქვენი ჭირიმეთ“ („დარეჯანი“, II).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.