საქონ-ი

1. მსხვილფეხა პირუტყვი.
    

   „რა ხანი არის, გათენდა, ადე, გარეკე საქონი“ („ეთერი“, II).

2. საერთოდ შინაური პირუტყვი. „რას კილოსა ხართ, დამიტირე, ხო არა გიჭირსთ კაცით, საქონით?“ („დარეჯანი“, I); ან ჭირი საქონს დამილევს, ან ხორველაი ცოლ-შვილსა („ფშაველი და...“, XI).
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.