სადღაც სვე (სვია) იზრდება ან რაშიაც სვე ურევია.
- „ჩემი სვიანი ჭალა თქვენი ფეშქამი იყოს!“ („სცენები”, –სცენა ხევსურეთში);
- „შასვეი მინდიავ, – ეტყვიან, – კაი ლუდია, სვიანი“ („გველის მჭამელი“, I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.