სუ

1. სულ, მთლიანად.
    

   „(ლეკებს) სუ სისხლით გადაუბასრავ უკვენ ფშავის კლდეები“ („გიგლია“. I).

2. ყოველთვის, მუდამ.
    

   „მე კი სუ შიშის ქვეშა ვარ. სუ რადმე მეშინია“ („სურ ფშავლის ცხოვრ.“).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.