ტალ-ი

1. კაჟი
    

   გული მკერდში მაქვს ტალადა, ხოლო გონება-კვესადა („ქებათ.-ქება“, – ვირები).

2. კაჟიანი (ტალიანი) თოფის ჩახმახის ნაწილი (ჩახმახის დაცემინების ნაპერწკალი ჩნდება და თოფის წამალს აფეთქებს).
    

   (ბიძამ) ჩახმახს ტალი გამოარიდა და საშლით დაუპირა („მოგონება“). (იხ. კიდევ: დაუპირავს, უპირავს).

   იხ. აგრეთვე: დაუპირავ-ს:ტალს დაუპირავს (თოფს), უპირავ-ს
   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.