პროსოდიული ხმოვანი ემატება სტრიქონის ბოლოს მოქცეულ სიტყვას მარცვალთა თანაბარი რაოდენობის დაცვის მიზნით.
- დავთიანი ეს თქვი დავით გურამიშვილიმან გვარადაო, ხილად ვსთქვი სიტყვა ღვთისა და ძე კაცთა ნორჩის მგვანადო, ცხოვრების წყაროს უხსენე ხე ცხოვრებისა ღარადო, ყრმავ, გონება უგუნური აგონიარეო , თავს ნუ გახდი უგონოდა, აღონიერეო, იქით-აქეთ მიიხედე, ათვალიერეო, სცან საწუთრო მუხანათი, სალმობიარეო.
წყარო: საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა, გურამიშვილი, დავით (1705-1792 წწ.), ქართველი პოეტები, დავით გურამიშვილის ცხოვრება და შემოქმედება, შედგენილია ივ. გიგინეიშვილის მიერ/თბილისი: საბჭოთა საქართველო, მარჯანიშვილის, 5., 1980 წელი, ეროვნული ბიბლიოთეკის წიგნადი ფონდი.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი