 |
 | |
ხანმეტი
სახელწოდება ქართული ენის უძველესი ძეგლებისა და წარწერებისა (V-VII ს.ს.), სადაც მეორე სუბიექტურის და მესამე ობიექტური პირის ნიშნად იხმარებოდა ,,ხ“ (ხპოვე, ხიხილე, ხრქუა). ხანმეტი მრავალთავი, ხანმეტი ძეგლები, ხანმეტი წარწერა.
იხ. აგრეთვე: ჰაემეტი
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |