ჰა ჰე ჰი ჰო ჰუ
ჰაგ ჰად ჰაე ჰაზ ჰაი ჰალ ჰამ ჰან ჰარ ჰაშ ჰაჯ

ჰაემეტი

სახელწოდება ძველი ქართული ენის ძეგლებისა, სადაც მეორე სუბიექტური და მესამე ობიექტური პირის ნიშნად იხმარებოდა ჰ. (ჰუნდა, ჰშინოდა, მოჰუწოდა) ტერმინი „ჰაემეტობა· შემოიღო აკ.შანიძემ ხანმეტის ანალოგიით. ჰაემეტობა გვხვდება X-XI სს. ხელნაწერებში (იხ. ხანმეტობა)
იხ. აგრეთვე: ხანმეტი
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9