ალეგორია

გადაკრულად ნათქვამი სიტყვა ან სიტყვათა რიგი, რომელშიც განყენებული ა»სრის, ცნების თუ მოვლენის შინაარსი კონკრეტული სახითაა წარმოდგენილი. ა.-ში ნათქვამია ერთი, ნაგულისხმევია მეორე. ალეგორია გამოხატვის ხერხია, ტროპის სახეა; ზოგჯერ მეტაფორული ხასიათისაა, მაგრამ განსხვავება ისაა, რომ მეტაფორა მოკლეა, სხარტია, შეკუმშულია. ალეგორიაში სიტყვები და ფრაზებია საძებნი, რომელთანაც გადაკრულობაა დაკავშირებული. პლეგორიულია: ანდაზა, გამოცანა, იგავ-არაკი, ზოგჯერ სხვა ჟანრის ნაწარმოებებიც. მაგ. ნ ბარათაშვილის „სუმბული და მწირი“, აკაკის „სულიკო“. ალეგორიულია ავადმყოფის, ნესტან-დარეჯანისა და ამირანის სახე აკაკისთან. სამშობლოსა და თვით ხალხის მოღალატე ადამიანის სახეა ნაჩვენები აკაკის ლექსში „ღამურა.“ა.-ის მიზანია შენიღბვა.