აბ აგ ად ავ აზ ათ აი აკ ალ ამ ან აპ არ ას ატ აუ აფ აქ აღ აყ აშ აჩ ახ აჯ აჰ
ალ- ალა ალბ ალდ ალე ალთ ალი ალმ ალო ალტ ალუ ალქ ალყ ალჩ

ალი

ქართული წარმართული სარწმუნოების ცნობილი სახე, მაცდური, უნდო და საშიში ავსული. წყლის დედა. ცხოვრობს ანკარა ნაკადულებში, ტბაში, ჭაობში, დამდგარ ან მდინარე წყალში (წყლის ა.), ბნელ ტყეში (ტყის ა.). მთაში, უღელტეხილზე, თოვლში. ღამით გამოდის, ცეცხლებრ მანათობელი თვალებიდან ელვას აკვესებს, დაჯდება ქვაზე, კორტოხებზე, თმას ივარცხნის; სახე უხილავია; ვისაც ეცემა, იღუპება, ან გიჟდება (ალის დაცემა). ნ. ლომოურის „ალი“.
 
„(კახელმა როსტიამ) იცის, რომ ალი ნამდვილი მზეთუნახავია, რომ ოქროს თმა მუხლამდე სწვდება და ვაჟკაცს ადვილად ჰსიბლავს და იტყუებს („არსენა მარაბდელი“ მ. ჯავახ.)
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9