ალყა

1. არაბ.
   წრე, რკალი, ალყად მდგომი ხალხი.
2. გარემოცვა, ბლოკადა.
    

   ციხესიმაგრე ალყაში მოექცა. „ალყა დაშალეს.“

3. იგივეა, რაც ქნარის სიმი.
    

   „ბედმა უთხრა კაცს: ახალ ალყას ვაბამდიო“ („მუშა კაცი და ბედი“ - საბა)

4. ალყად დაჭრა, რგოლებად, წრეებად დაჭრა ხახვისა
5. საგულე მაშხლებისათვის.
    

   „მეჭურჭლეთა სამაშხლე ქონი და ალყა შემოზიდეს დარბაზში.“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.).

   აქ საგულე მაშხლებისათვის. (საბა) აბრეშუმის ძალი.

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3