აპოთეოზი

1. ბერძნ.
   ძვ. საბერძნეთსა ღა რომში რომელიმე გმირის ან მეფის გაღმერთება.
2. თეატრალური წარმოდგენის, კონცერტის, სახალხო სანახაობის საზეიმო დამთავრება, წარმტაცი ბოლო ნაწილი. ყურადღების მიმპყრობი, მაღალი შთაბეჭდილების მომგვრელი სურათი დრამატული ნაწარმოების ან სპექტაკლის ბოლოს. ბ. პოეზიაში იხმარება გადატანითი მნიშვნელობით.
    

   რა არის ლექსი, თუ არ გრძნობის აპოთეოზი?!“ (ალ. აბაშ.).

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3