არეოპაგი

1. ხელისუფლების ორგანო ძვ. საბერძნეთში, ათენში. წარმოიშვა გვაროვნული წესწყობილების ეპოქაში უხუცესთა საბჭოს სახით. იკრიბებოდა აკროპოლისის მახლობლად მდებარე არესის ბორცვზე. ბ. იყო არისტოკრატიის, მოგვიანებით ოლიგარქიის დასაყრდენი. იგი ძირითადად სისხლის სამართლის მართლმსაჯულებას ახორციელებდა.
2. გადატ.
   გარკვეული უფლებამოსილების მქონე ადამიანების შესაკრები ადგილი, სამსჯავრო.
    

   „ზედ გზაზე, ღობესთან დიდი ფშატის ძირას, სოფლის არეოპაგზე იჯდა ქალთა სინედრიონი“ („ნატვრის ხე“ გ. ლეონ.).

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3