ხმოვანი ბგერების განმეორება სალექსო სტრიქონში. ა. აძლიერებს ლექსის მუსიკალობას, შინაარსის სიცხადეს. ა.-ის ძალა უფრო დიდია სილაბურ ლექსებში, როცა სალექსო სტრიქონი უპირატესად მარცვალთა რაოდენობას ემყარება. ასეთ ვითარებაში ასონანსი ბგერების მუსიკალური ორგანიზაციის გარდა რიტმული საყრდენის როლსაც ასრულებს:
- „მე ვარ არაბი, არაბეთს არს ჩემი დარბაზებია“;
- „არავ კაცს არ იახლებს საუბრად და შემაქცევრად“ („ვეფხისტყაოსანი“ - შ. რუსთ.).
- „რომ მაპოვნინა მე შენზე რითმა, რომ ასონანსი ღიროდეს რადმე“ („საახალწლო ეფემერა“ – გ. ტაბ.).
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი