აღსაყალი

პირველყოფილი თემური წყობილების დროს – გვარის თავი, უხუცესი, მოგვიანებით მამასახლისი, აგრეთვე დარბაისელი, პატივსაცემი ადამიანი, ამქრის საპატიო წევრი (თეთრწვეროსანი), უსტაბაშის თანაშემწე. ზურამ და ერეკლემ „აღსაჰყალებს“ ამ მიწურში მოუყარეს თავი“ („არსენა მარაბდელი“ – მ. ჯავახ.).