დესპოტი

1. მონათმფლობელურ მონარქიებში – უმაღლესი მმართველი, რომლის ხელთ იყო განუსაზღვრელი უფლებები.
2. თვითნება ადამიანი, რომელიც სხვებს აიძულებს მის ნებაზე იქცეოდნენ, სხვის სურვილს არაფრად აგდებს; ტირანი.
    

   „სასულიერო სემინარიის მოსწავლეები მოითხოვდნენ შოვინისტი და დესპოტი მასწავლებლების დათხოვნას.“ (თ. ს. ს.).

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3