ეა ებ ეგ ედ ევ ეზ ეთ ეი ეკ ელ ემ ენ ეო ეპ ერ ეს ეტ ეუ ეფ ექ ეშ ეჩ ეჯ
ეპა ეპი ეპო

ეპიგონი

ბერძნ.
რაიმე მიმართულების მიმდევარი რომელსაც აკლია ორიგინალურობა, შემოქმედებითი დამოუკიდებლობა.
 
„დიდი კულტურულ ისტორიული მისიის გარეშე ყოველივე ეპიგონობაა“ („დიდოსტატი" მარჯვენა“ კ. გამს. ბოლოსიტყვა).
„გ.ტაბიძემ შესძლო ქართული ლექსის განთავისუფლება იმ მოძველებული მაღალფარდოვნებისა და მშრალი ე. წ. რაციონალიზმისაგან, რაც XX საუკუნის პოეზიის ეპიგონთათვის იყო დამახასიათებელი (საუკუნის პოეტები“ გ. ასათ.).
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9