ეა ებ ეგ ედ ევ ეზ ეთ ეი ეკ ელ ემ ენ ეო ეპ ერ ეს ეტ ეუ ეფ ექ ეშ ეჩ ეჯ
ეჩო

ეჩო

ხის სათლელი იარაღი, ბრტყელი და თოხივით მოხრილი (ნაფოტებს ისვრის მთლელისაკენ). (გადატ.)
 
„კაცი განა ეჩო არის, სულ თავისკენ მიითვლიდესო“.
ეჩო კაცი - თავკერძა, ეგოისტი.
„ღვთისავარი გუთანს მართავდა და ეჩო უკანასკნელად უნდა მოესვა“ („არსენა მარაბდელი“ მ. ჯავახ.)
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9