ვნების კვირა

დიდმარხვის ბოლო კვირა. აღდგომის წინა სადღესასწაულო დღეები, რომელთაც ეკლესიის მარხვით აღნიშნავს ქრისტეს ვნების (ტანჯვის) მოსაგონებლად. ეკლესია დაბეჯითებით ამტკიცებს იმ დღეებში მარხვის აუცილებლობას (დიდი ორშაბათი, როცა იესომ დაწყევლა უნაყოფო ლეღვი; დიდი სამშაბათი ტაძარში ახალი მოძღვრება იქადაგა: დიდი ოთხშაბათი, როცა მოწაფეებმა სერო მოუწყვეს; დიდი ხუთშაბათი, როცა თვითონ გაუმართა მოციქულებს სერობა, ამხილა იუდა და დაადგინა ზიარების საიდუმლო; დიდი პარასკევი, როცა აწამეს; დიდი შაბათი, როცა დაკრძალეს.) „აგონდება ფარსმანს მხიარული ლამპრობა ვნების კვირაში“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ - კ გამს.).