ზაფრა

1. თურქთა ენაა, ქართულად მწითური ნაღველი ჰქვიან. (ქეგლ) ღვიძლის, (ნაღვლის პარკის), ავადმყოფობა, რომლის დროსაც ადამიანი ყვითლდება.(საბა)
    

   „ზაფრა დაემართა.“

2. ბოღმა, ჯავრი, ნაღველი.
    

   „ზაფრა აეშლება - დარდი ბოლმა მოერევა. (გადატ.) გაავდება, გაბოროტდება.

   ზაფრა ეცემა – ძალზე შეშინდება, ელდა ეცემა.

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3