იეზუიტი

1. კათოლიკური ეკლესიის ყველაზე უფრო რეაქციული ორდენის, ე. წ. „იესოს საზოგადოების“ წევრი. (იეზუიტთა ორდენი შექმნა XVI ს. ეგნატე ლოილოამ.)
2. გადატ.
   ითქმის ფარისეველ, ვერაგ, ორპირ ადამიანზე, რომლისგანაც ყოველგვარი სისაძაგლეა მოსალოდნელი.
    

   „თბილისის სასულიერო სემინარიაში სულისშემხუთავი იეზუიტური რეჟიმი იყო დამკვიდრებული“ (სასკ. სახ-ლო).

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3