ინკვიზიცია

1. ლათ.
   XII-XIX ს.ს. კათოლიკური ეკლესიის სასამართლო პოლიტიკური ორგანიზაცია, რომელიც უკიდურესი სისასტიკით უსწორდებოდა ერეტიკოსებს.
2. გადატ.
   ტანჯვა, წამება. ინკვიზიტორი . ინკვიზიციის სასამართლოს წევრი, ინკვიზიციის მსაჯული.
3. ითქმის ისეთ ადამიანზე, რომელსაც შეუძლია სხვა ტანჯოს, აწამოს.
    

   „ინკვიზიციის ეპოქაში უნიჭიერესი მწერლებიც „იძულებული იყვნენ ხარკი გაეღოთ“ (ნ. გრიგ. წიგნი ს).

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3