მწერლობის განვითარების საწყის ეტაპზე, როდესაც ჰაგიოგრაფიულ ლიტერატურას მხოლოდ გამოყენებითი მნიშვნელობა ჰქონდა (იხ. ეკლესიებში უნდა ეკითხათ), იწერებოდა ე. წ. კ. ტ. რომლებიც გამოირჩეოდნენ სიმცირითა და ერთგვარი „ესთეტიკური ნაკლულობით“, სიმშრალით. მათში მხოლოდ ისეთი ავხორციანი გამოხეიდეოლოგიური მომენტი აქცენტირებული საგულდაგულოდ. დაახლ. X ს.- დან, მაშინ როდესაც მორწმუნე ადამიანის ლიტერატურული გემოვნება ყურადღებული იქნა, იწერება ე. წ. მეტაფრასტული ტექსტები რომლებშიც მხატვრულ მხარეს არანაკლები ყურადღება ექცევა, ვიდრე იდეოლოგიურს. კიმენურ რედაქციებს ამ დროიდან გადაამეტაფრასტებდნენ ხოლმე და არსებობდა ერთი და იგივე ნაწარმოების კიმენური და მეტაფრასტული რედაქციაც.
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი