კულტი

1. ლათ.
   რელიგიური მსახურება ღვთაებისადმი. კულტის მსახურნი სასულიერო პირსი, სამღვდელოება.
2. თაყვანისცემა: ვისიმე ან რისამე გაღმერთება. (ქსე) პატივისცემა; თაყვანისცემა
    

   სილამაზის კ. წინაპართა კ. პიროვნების კ.

   „ერთიან კულტს უნდა შეემჭიდროებინა ქვეყნის სხვადასხვა ნაწილი“ (სასკ. გამოცემა).

   „რომანტიკოსებმა შემოიტანეს ლიტერატურაში ბუნების კულტი“ (შ. რადიანი XM ს. ქართ. ლიტ-რა).

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3