კურაპალატი

IV-V ს. ს. ბიზანტიის საიმპერატორო კარის მოხელე, სასახლის დაცვის უფროსი. ითვლებოდა სახელმწიფოს ერთ-ერთ უმაღლეს პირად: (იმპერატორის შემდეგ) კეისარსა და ნოველისიმუსთან ერთად. კ-ობას თავდაპირველად ანიჭებდნენ იმპერატორის ოჯახის წევრებს, ხშირად ტახტის მემკვიდრეებს. ამ დროს კ. ჯერ კიდევ რეალური სამოხელეო მოვალეობას ასრულებდა. VII ს. საპატიო ტიტული გახდა, რომელსაც უმაღლეს არისტოკრატიულ წარმომადგენლებს ანიჭებდნენ; IX ს.-დან უცხოელი ხელისუფლებიც და ბიზანტიელებიც კ. -ობას გარკვეული დამსახურებისათვის იღებდნენ. XI-XII ს.ს. პ.-მა თანდათან დაკარგა მნიშვნელობა, XII-XIV ს. ს. მეორეხარისხოვან ტიტულად იქცა, ხოლო XV ს. საერთოდ აღარ მოიხსენიებოდა. კ.-ის ტიტული IX ს.-დან ენიჭებოდათ იბერიის (თავდაპირველად ტაო-კლარჯეთის, შემდეგ გაერთიანებული საქართველოს) მეფე–მთავრებს. პირველი კ. მათ შორის იყო აშოტ I (IXს.), შემდეგ კ.-ობა მუდმივად ეძლეოდათ ბაგრატიონთა გვარის წარმომადგენლებს, XI ს.-დან საქართველოს მეფეებს (ბაგრატ II, გიორგი L ბაგრატ IV, გიორგი II. დავით აღმაშენებელმა უარყო ბიზანტიური ტიტული და მას შემდეგ იგი ქართველ მეფეებს აღარ უტარებიათ.