ღრმააზროვანი მოკლე თქმა, გულში ჩამწვდომი შეკუმშული პოეტური ფრადსა, თოღ. ლ. სიტყვის დაზოგვით აზრის მოსწრებულად გამოსატვის საშუალებაა. ტერმინი ძველი საბერძნეთის ერთ-ერთი მხარის ლაკონიის სახელიდან შემოვიდა, ლიტერატურაში. ლაკონიელებს ჰყვარებიათ აზრობრივად შეკუმშვა და მოსწრებული თქმა. ერთმა ლაკონიელმა დედამ ომში მიმავალ შვილს ფარი მისცა თურმე ხელში და ასე უთხრა: ამით ან ამაზეო“, რაც გამოხატავდა იმას, გაიმარჯვე ან მოკვდიო.
- ასეთივე გამონათქვამებია: „მიველ, ვნახე, დავამარცხე“; ან სუვოროვის წერილი დედისაღმი: „ცოცხალი ჯანმრთელი და ვმსახურობ“.
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3