მრავალთავი

ძვ. ქართული ლიტერატურული კრებული, სადაც თავმოყრილია საუფლო და წლის დიდი საეკლესიო დღესასწაულებისათვის განკუთვნილი საკითხები. სახელწოდება, რომელიც პირველად დადასტურებულია „სინურ მრავალთავში“ (864 წ.), შეერქვა „ოთხთავის ანალოგიით. მ.-ის ბერძნული მოდელია „პანეგირიკონი“, რომელიც შეიცავს ქრისტესა და ღვთისმშობლისადმი მიძღვნილ ჰომილიებს. აღსანიშნავია: უძველესი მ.-ის ფრაგმენტი. „სინური მრავალთავი“, „უდაბნოს მრავალთავი“, „სვანური მრავალთავი“, „პარხლის მრავალთავი“, „კლარჯეთის მრავალთავი“ და სხვა.