ნაბული

1. იგივეა, რაც განაბული.
2. ნადირობაში – ძაღლის შედგომა და განაბვა მსხვერპლზე თავდასასხმელად.
    

   მეძებარმა ნაბული გააკეთა.

   „ლეონმა ჯუმბერი საღამომდის არბენინა, ქორსა და ქორის ნაბულს აადევნა “ („სიბრძნე სიცრუისა “– საბა).

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3