ნა ნე ნი ნო ნუ
ნაბ ნაგ ნად ნავ ნაზ ნათ ნაი ნაკ ნალ ნამ ნან ნარ ნას ნატ ნაუ ნაფ ნაქ ნაღ ნაყ ნაც ნაძ ნაწ ნაჭ ნახ

ნატამალი

  1. ძვ. ქართული ტერმინი, რომელიც აღნიშნავდა: შთამომავალს, ნათესავს, თვისტომს
  2. ეზო-გარემოს, კარ-მიდამოს, სამკვიდრო ადგილ-მამულსა და სამფლობელოს. ნ. ნაოხარის, ნასახლარის მნიშვნელობითაც იხმარებოდა. წყალობისა თუ ბოძების იურიდიული ფორმულის ერთ-ერთ კომპონენტს წარმოადგენდა.
     
    „დანიმკუიდრეთ საბოლოვოდ სოფელი გოროვანი.., ყოველის მათის სამართლიანის სიმძლავრითა და ნატამალითა“ მ. სულ მცირე ნარჩენი რისამე, ნასახი, სიცოცხლის ნატამალი არ ეტყობოდა. მცირე ნაშთი. „მელქისედეკმა დაოკებული სიბრაზის ნატამალი დაიჭირა მის ცისფერთვალებში“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ კ. გამს.).
    წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9