ნონეშვილი იოსებ

(1918-1980) ქართველი პოეტი, რუსთაველის სახ. პრემიის ლაურეატი (1981 წ –სიკვდილის შემდეგ) დაამთავრა თსუ-ის ფილოლოგიის ფაკ.- ტი. იყო სხვადასხვა გამომცემლობათა რედაქტორი („ნიანგი, „დილა“, „ლიტერატურული საქართველო“), მწერალთა კაეშირის გამგეობის მდივანი, მშვიდობის დაცვის საქართველოს რესპუბლიკის კომიტეტის თავმჯდომარე. ნ.-ის პოეზია ორგანულადაა დაკავშირებული ქართული კლასიკური ლექსის ტრადიციებთან. იგი მოიცავს სატრფიალო და სამოქალაქო მოტივებს, გამოირჩევა განცდათა სიმდიდრე-სინატიფით და მგზნებარებით. მისი ლექსისთვის დამახასიათებელია პოეტური ემოციურობა, ექსპრესიულობა, მხატვრულ სახეთა სისადავე და ეფექტურობა. შემოქმედების დასაწყისში სჭარბობდა სატრფიალო ლირიკა: „საუბარი ნაძვებთან, „ფრთხილად იყავ“, „შენ საქართველოს დედოფლობა დაგშვენდებოდა“, „რას მიყურებ“. 40-იანი წლებიდან მისი პოეზია იმსჭვალება სამშობლოს სიყვარულის თემატიკით. ისტორიული წარსული, მშვიდობისა და ხალხთა მეგობრობის თემა მისი პოეზიის მთავარი თემაა: „ქართვლის დიდება დავიცვათ, „სატევარი“, „ჩუქურთმის მჭრელის ეპიტაფია“, „შემოდგომა თბილისში“, „ელადის ყვავილები“, პოეტური ციკლები სომხეთსა და ყაზახეთზე; პოემა „ამბავი ერთი ქალიშვილისა“, ნ.- ის ბევრი ლექსი სიმღერად გავრცელდა. პოეტის ნაწარმოებები თარგმნილია მრავალ ენაზე.