ოხჭანი

1. ბოლოს ეწოდების სომხურებრ (დასასრული, ბოლოს მოღება), რომელ ქართულადაც გვარისაებრ ენისა სომხურსათა დაუცთ. (სულხან საბას ლექსიკონში ბოლოში დართული უცხო სიტყვების მიხედვით თურქულია – „ახირზამანი“, რაც ქართულად ქვეყნის დასასრულს უნდა ნიშნავდეს).
2. ბნელი დასასრული, ბოლო.(საბა)
    

   „ქარაფებიდან იღვრებოდა წყალი, ჰქუხდნენ მშვენიერი ჩქერალები მაგრამ ოხჭანი იდგა მთებში“(„დიდოსტატის მარჯეენა“ - კ. გამს.).

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3