ძვ. ბერძნულ მითოლოგიაში ტბისა და ქალების ღვთაება, მონადირეთა მწყემსთა, მეთევზეთა მფარველი. მითების თანახმად მხიარული ღმერთი ნიმფებთან ცეკვავს, მღერის და სალამურს უკრავს, მაგრამ განმარტოებაც უყვარს, საშინელი სანახავია ბანჯგვლიანსა და რქიანს ადამიანის სახე, თხის ჩლიქები, წვერი და კუდი აქვს, ხმა ზარდამცემი (აქედან მოდის გამოთქმა „პანიკური შიში“).
- „ასე გამოდიოდა: პანის სალამური და გუგულის ხმა უხმობდნენ გაზაფხულს“(„დიდოსტატის მარჯვენა“– კ. გამს.).
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი