ჟა ჟე ჟი ჟო ჟღ
ჟალ ჟამ ჟან ჟარ

ჟარგონი

განშტოება საერთო-სახალხო ეროვნული ენისა თავისებური სიტყვები და გამოთქმები რომელთაც ხმარობს საზოგადოების ესა თუ ის ფენა: არისტოკრატია, ბურჟუაზია, გლეხობა, ან პროფესიული ჯგუფი: ბაზრის მოვაჭრეები, ქურდები. ჟ.. მხატვრულ ლიტ-ში იხმარება გმირის ენის თავისებურების გადმოსაცემად, მაგ. გ. ერისთავის კომედიების გმირებისათვის. ჟ.-ის უხვად გამოყენებს მიუღებელია, იგი ანაგვიანებს სიტყვაკაზმულ მწერლობას, ლიტერატურულ ენას. ჟ.-ს ზოგჯერ საიდუმლო ენასაც უწოდებენ, რომელსაც ქურდები, ხელოსნები ბანდიტები ხშირად ხმარობენ ჩადენილი სიავის დასაფარავად. პირობითი ენა, რომელიც გასაგებია მხოლოდ გარკვეული ჯგუფისათვის; „რეაქციული წრეები მიისწრაფოდნენ ლიტერატურაში განემტკიცებინათ თავიანთი სალონური ჟარგონი“ (სასკ. სახ-.ლო).
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9