საფიხვნო

საფიხვნო (ხევსურეთი). საანჯმნო (თუშეთი) ერობა(ხევი), სანახშო (რაჭა) – მამაკაცთა თავშესაყრელად განკუთვნილ ნაგებობა ან ადგილი. საფიხვნოში მყოფთ ფეხონი ერქვა, ხოლო ერთად სხდომასა და ბაასს – ფეხნობა საფიხვნოს ნაგებობა ხევსურეთში მხოლოდ შატილშია შემონახული. ეს არის ღია შენობა, თითქმის ყველა სოფელში იყო და მის ძირითად დანიშნულებას შეადგენდა მეზობლების შეხვედრა, სჯა-ბაასი, დასვენება-გართობა. აქ ზელდნენ ტყავს, გრეხდნენ თოკს, ამოასხამდნენ ქალამნებს, თლიდნენ თითისტარებს და ა. შ. საფიხვნოში საუბარი იყო საგმირო საქმეებზე მტერ-მოყვარეზე, ქცევის ნორმებზე, წეს-ჩვეულებებზე, აგვარებდნენ პატარ-პატარა სასოფლო საქმეებს (სათიბში გასვლის ვადების განსაზღვრა, მწყემსობის რიგის დადგენა,დაზიანებული ხიდის შეკეთება და სხვა), უფრო მნიშვნელოვანი საქმეები წყდებოდა საგანგებოდ დადგენილ სოფლის საყრილობო ადგილებში, ს-ისფუნქცია და ორგანიზაცია სხვებისაგან განხსვავდებოდა.