საქართველო

ქვეყანა (ტერიტორია) და სახელმწიფო, რომელიცძირითადად ქართველებით არის დასახლებული. თავდაპირველად (X ს.) ტერმინი „ს.“ ეთნოგრაფიულ-კულტურული ცნება იყო და გულისხმობდა ქართ-ის ტომისა და ქართლის კულტურული ეგიდით ყველა ქართველური და ზოგიერთი არაქართველური ტომის კულტურულ ერთობლიობას. ისტ. განვითარების შემდგომ ეტაპზე ტერმინმა უფრო ფართო კულტ.-პოლიტ. შინაარსი შეიძინა და გამოხატავდა როგორც ქართველურ, ისე არაქართველურ ტომთა ეთნ.-კულტ.-რელიგ.-სოც.-ეკ-ონ.-პოლიტ. ერთობლიობას, რ-ის საბოლოო ფორმა – ერთიანი სახელმწიფო XI ს. დასაწყ. ჩამოყალიბდა. XII-XIV ს. ს. საქართველოდ იწოდებოდა უკვე მთლიანი ქრისტ. და ნაწილობრივ მუსლ. კავკასია. XV ს.სახელმწიფოს ცალკე სამეფო-სამთავრობო დაშლის შემდეგ ტერმ. ,,ს.“ დაკარგა პოლიტ. შინაარსი. უცხოელთათვის ტერმ. „ს.“ (რუს. „გრუზია“, სომხ. „ვრასტან“, სპარს.-თურქ. „გურჯისტას,, გერმ. „გეორგიენ“ და სხვა) უფრო მეტად ეთნ.-გეოგრ. ცნებაა, თუმცა სპარსელები მეტწილად ქვეყნის აღმ. მხარეს ქართლსა და კახეთს გულისხმობდნენ“ ხოლო ოსმალები იმერეთს, გურიას, სამეგრელოს. 1801 წ. ქართლ-კახეთის სამეჟოს მომდევნო ხანებში კი, სხვა ქართ. პოლიტ. ერთეულთა რუსეთის იმპერიასთან შეერთების შემდეგ ს. ეთნ.-გეოგრ.-კულტ.ცნება გახდა; ადმ.-ტერიტორიად (პოლიტიკური შინაარსით) იგი 2 გუბერნიას (თბილისისა და ქუთაისის) და 2 ოლქს მოიცავდა მენშევიკების ბატონობის წლებში (ოფიციალურად 1918 წ. 26 მაისიდან) „ს-ს პოლიტიკური შინაარსი ჰქონდა – იგი ფორმალურად დამოუკიდებელი რესპუბლიკა იყო. 1921 წ. 25 თებერვლიდან საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა გახდა, ხოლო 1990 წლის 31 მარტის რეფერენდუმით საქართველოს რესპუბლიკა.