ლექსში გარკვეული ნიშნებით გაერთიანებული რამდენიმე სტრიქონი (ტაეპი); ლექსის კომპოზიციური წევრი, ტაეპთა რიტმულ-ინტონაციური და სინტაგმურ-ინტონაციური კავშირი (ძვ.ქართ.მუხლი, თანამედროვე – ხანა), რომელიც ჩვეულებრივ, განმეორებადია. ს.-ის ტოპოლოგიური ტაეპების გამამთლიანებელი თემატური მომენტი, მეტრული ერთიანობა, სილაბიზმი და რითმა.
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3