ერთგვარი მწერი, რომელიც სულ ბრუნავს, დაცურავს (შულოს ამოსახვევივით) გუბეში, მორევში. ზოგჯერ განმარტავენ როგორც ბზრიალას, ჩიკორს.
- „კაცი ჩემგან განატყორცნი ბრუნავს ვითა ტანაჯორი“ („ვეფისტყაოსანი“ შ. რუსთ..).
- „ტარაბუები კბენდნენ მხარგაკრულ ფარსმანს“
- „ძაღლი ძლივსღა ახელდა თელგამიან თვალებს“ და უღიმღამოდ იგერიებდა ტარაბუას კუდით“ („დიდოსტატის მარჯვენა“– კ. გამს.).
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი