უფლის (მეფე-უფუფლის ან ფეოდალ-უფლის) ვაჟიშვილის აღმნიშვნელი ტერმინი ანტიკურ და შუა საუკ. საქართველოში. მეფის ძე თანამედროვე ქართულში. უ.- ს ჰქონდა ცალკე სამფლობელო, ყმა-მამული – „საუფლისწულო“ (მეფის ვაჟს - სამეფუო დომენში, ფეოდალის ვაჟს – საფეოდალოში). „ვეფხისტყაოსანში“ თინათინს მიართვეს მისი ნაუფლისწულევი ქონება. რაც გასცა უზომო, უანგარიშო, ულევი.
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3