(934-940-1020– 1030) სპარსულ-ტაჯიკური პოეზიის უდიდესი წარმომადგენელი, ირანის ეროენული ეპოსის „შაჰნამეს“ ავტორი. მისი ნამდვილი სახელი უცნობია, ფირდოუსი ნიშნავს „სამოთხელს“: მიიღო ბრწყინვალე განათლება, მოღვაწეობა დაიწყო სამანიდთა კარზე, ადრევე დაისტერესდა ძვ. ისტ. ლიტ.-ლეგენდებით, რომელთაგან განსაკუთრებით გამოირჩეოდა აბუ მანსურისეუული პროზაული „შაჰ ნამე“, რომლის გალექსვას 30 წელი მოანდომა. ამ ხნის მანძილზე შეიცვალა პოლიტიკური სიტუაცია, რამაც კვალი დააჩნია თვით ნაწარმოებსაც, ფ-ს მიეწერება აგრეთვე პოემა „იოსები და ზელიხა,“ რომელშიც აღწერილია იოსებ მშვენიერის ჭეშმარიტი ამბავი. „შაჰნამე“ (მეფეთა წიგნი) 100000 სტრიქონისაგან შედგება. XVI-XVI ს.ს. გაჩნდა „შაჰნამეს“ ქართული ვერსიები თუმცა ქართველები უფრო ადრე იცნობდნენ ფ.-ს, მაგრამ ძვ. თარგმანს ჩვენამდე არ მოუღწევია.
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი