ფხა

1. ნემსივით წვრილი წანაზარდი თავთავის კილოზე
2. თევზის წვრილი ძვალი
3. ბასრი პირი მჭრელი იარაღია
    

   „თავდაზნექილი ფხიან ნამგალს უცდიდნენ“ (გ. ლეონ.).

   „ჯაყოს სამართებელივით გალესილი ცხოვრების ფხა ჰქონდა.“ („ჯაყოს სიზნები “ – მ. ჯავახ.)

   „წიგნი კი არა, ფარი ქართველთა, ამოღებული ხმალი ფხიანი.“ („თუ „დედა ენით“ არ ხარ გაზრდილი“ – ი. ნონეშ.).

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3