ხა ხე ხვ ხი ხლ ხმ ხნ ხო ხრ ხუ
ხვა ხვე ხვი ხვლ

ხვითო

  1. ნატვრის თვალი. (ვაჟა) იგივეა, რაც გველის თვალი. ცრურწმენით ვითომც ზოგ გველს აქვს კარგი, ძვირფასი ვინმე ან რამე. კარგად ძვირფასი თვალი, რომელსაც იშვიათად გამოიტანს ხვრელიდან და ათამაშებს. ვინც ამ თვალს წაართმევს გველს იგი დიდ ბედნიერებას და სიმდიდრეს ეწევა. „სოფელს უხარიან თამარის კუბო უპოვნიათ, უხარიან იმიტომ, ეს ამბავი მისთვის გველის თვალის პოვნასა ჰგავს (ვაჟა). შესაძლოა, ეს იყო სამკურნალო თვისების ქვა გველდახვეული ქვა – ამირანის გორიდან. სამკურნალო დანიშნულების წმ. ქვა საქ-ში (ხუთო – ქვა გესლით მკურნალი, გესლისა მარგებელი, – საბა). ჰქონდათ მაგიური ძალა, და საუნჯის გაგებაც („ხვითოსავით ინახავს“) ასეთი , დანიშნულების ქვები გვხვდება აღმოსავლეთშიც და საქართველოშიც კერძოდ, გადმოცემით ირმისრქისძირი, სხვა ვერსიით მარგალიტი, რასაც გველი ინახავს და ათამაშებს ხოლმე (აქედან გესლის წამლის გაგება– მედიცინის ემბლემა)
     
    „სახალხო მკურნალნი წყალში ლესავდნენ და მერე იმ წყალს ასხამდნენ სნეულს, დაჭრილს. „იმისთანა მკურნალს ვაქებ, მილესავდეს ფაზარ-ხუთოს“ (დ. გურ.)
    „ნუ მწერ, რომ ბაღში აყვავდა ნუში,/რომკარგი, ძვირფასი ვინმე ან რამე. კარგად მთაწმინდაზე ცა დაწვა თითქოს, / რომ საქართველოს ამ გაზაფხულში/როგორც ყოველთვის წააგავს ხვითოს“ (მ. გელ.)
    იხ. აგრეთვე: ფაზარი, ხუთო
  2. გადატ.
    დაცინვით ვითომ კარგი, ძვირფასი ვინმე ან რამე.
    წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9