ქართული ლექსთწყობა სილაბურტონურია, რაც ხელს უწყობს ლექსის რითმულ მუსიკალობას. აქ არ არის არც გრძელი და არც მოკლე მარცვალი როგორც ბერძნულსა და ლათინურში, არც მკვეთრი და თავისუფალი მახვილი, როგორც რუსულში. მართალია, ქართულ ენას მკვეთრი, თავისუფალი მახვილი არ ახასიათებს, მაგრამ არც იმის თქმა შეიძლება, რომ ქართული გამოთქმა აქცენტაციას მოკლებული იყოს. ქართულ ენაში მახვილთა ერთგვარი კანონზომიერება მაინც არის დადგენილი. ორმარცვლიან სიტყვას მახსილი ბოლოდან მეორე მარცვალზე მოუდის სამ და მეტ მარცვლებს – ბოლოდან მესამეზე, მასთან ოთხზე მეტმარცვლიანი სიტყვები ორ მახვილს ღებულობენ.
წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი