„თავზე დაადგა ტაძარს მუქლურჯი ცარგვალი რომლის ქუბებს გალავნის ქონგურების ნაჩრდილები ისე ხატავდნენ, როგორც გიშრისა და იასპის აჟურებს“ („დიდოსტატის მარჯვენა“– კ. გამს.).
„გზა იყო უდაბური, უსახო, უპირქუშო მიჰქონდათ კიდევ კუბო.“ („ათოვდა ზამთრის ბაღებს“ გ. ტიბ.).
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი