ქურუმი

1. წარმართებში – კულტის მსახური რომელიც ასრულებდა მსხვერპლის შეწირვის რიტუალს.
    

   „პირამიდაზე გამოსატულ ქურუმებს მარცხენა მხარზე აქვთო ავაზას ტყავი გადაკიდებული“ („დიდოსტატის მარჯვენა“ – კ. გამს.)

2. გადატ.
   პირი რომელიც თავდადებით ემსახურება მეცნიერებას, ხელოვნებას და მისთ.
    

   „ვაჟა ლექსების წერის დროს ნამდვილი ქურუმი იყო... სურათ-იდეათა მესაიდუმლე, უწმინდესი მლოცველი და მსხვერპლის შემწირველი.“

   წყარო: სასკოლო ლიტერატურული ლექსიკონი-ცნობარი/ ეთერ კაკალაძე, ნინო ბერიძე ; [რედ.: ნაზი მიქელაძე]. - ბათუმი : ალიონი, 2002. - 524გვ. ; 20სმ.см.. - ISBN 99928-43-54-3