ყოვლადწმიდა ქალწული, წმ. იოაკიმესა და ანას მოხუცებულობაში ღვთისგან ბოძებული შვილი, დედა იესო ნაზარეველისა; ქრისტეს დაბადების ჟამს იოსების ცოლი იყო, როცა სამი წელი შეუსრულდა, მშობლებმა, აღთქმისამებრ, იერუსალიმის ტაძარში მიიყვანეს. აქ მას მღვდელმთავარი ზაქარია შეეგება. ყოვლადწმინდა მარიამი ტაძარში დამკვიდრდა. მთავარანგელოზ გაბრიელისგან შეიტყო იესოს ჩასახვის შესახებ სულიწმიდის მეშვეობით. საეკლესიო გადმოცემით, ქრისტეს ამაღლებიდან კიდევ 15 წელი იცოცხლა. როდესაც აღსასრულის დრო მოახლოვდა, წმ. იოანე ღვთისმეტყველის სახლიდან გამოსული ავიდა ელეონის მთაზე და იქ თავის ძეს შეავედრა სული. მიძინებამდე სამი დღით ადრე კი მთავარანგელოზი გაბრიელი გამოეცხადა და აუწყა გარდაცვალების დღე და გადასცა სამოთხის ბაღის ზეთისხილის რტო, რომელიც ნათელს გამოსცემდა. ქრისტიანული თეოლოგიის ნაწილი, რომელიც წმ. მარიამს ეხება, ცნობილია მარიოლოგიის სახელით.
წყარო: ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- 20,5 სმ .- ბიბლიოგრფ. 341-343. - ISBN 978-9941-8-5870-3 : [ფ.ა.]
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი