ძველი ქართული პოეზიის ჟანრი; ტერმინი „ქება“ დამკვიდრდა ქართულ ჰიმნოგრაფიასა და სახოტბო პოეზიაში. „ქება“ იწერებოდა პროზად, მაგალითად: იოანე საბანისძის „ქებაჲ წმიდისა მოწამისა აბოჲსი“ ან ლექსად – იოანე ზოსიმეს „ქებაჲ და დიდებაჲ ქართულისა ენისაჲ“. სასულიერი პოეზიაში ქების სინონიმია „შესხმა“.
წყარო: ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- 20,5 სმ .- ბიბლიოგრფ. 341-343. - ISBN 978-9941-8-5870-3 : [ფ.ა.].
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი