ძა ძე ძი ძღ
ძელ

ძელი ცხორებისა

ჯვარი ქრისტესი. ძველ ხალხებს, მათ შორის რომაელებს, წესად ჰქონდათ დამნაშავეთა დასჯა ჯვარზე გაკვრით – ეს იყო სასჯელის უსასტიკესი ფორმა. დასჯის ამ წესმა რომაელთაგან პალესტინაშიც შეაღწია. ქრისტე ჯვარს აცვეს ორ ავაზაკს შორის. ჯვარი, რომელიც სამარცხვინო ძელი იყო, ქრისტეს ჯვარცმისა და აღდგომის შემდეგ „ცხორების“, ანუ სულიერი ხსნის, სიმბოლოდ იქცა. „ძელი ცხორებისა“ ქრისტეს ჯვარია, რომელსაც ხსნა მოაქვს ადამიანთათვის.

წყარო: ქართული აგიოგრაფიის (IV-X სს.) ენციკლოპედიური ლექსიკონი/ საბა მეტრეველი ; [რედ.აკად. რ. მეტრეველი, აკად. ა. არაბული].- თბ. : [საქ. მეცნ., აკად. სტამბა], 2023.- 20,5 სმ .- ბიბლიოგრფ. 341-343. - ISBN 978-9941-8-5870-3 : [ფ.ა.].
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9